Ambassadeurs
De ambassadeurs van de Herstel angels steunen onze missie door hier bekendheid aan te geven.
Anoek Penders
Mijn naam is Anoek Penders.
Ik ben oprichter van LoveStock in Helmond (www.lovestock.nl) Hier is ook mijn herstelverhaal te lezen.
Ik voel me verbonden met de Herstel Angels omdat ik zie dat er nog veel mensen zijn die door anderen in de steek gelaten zijn.
Hier ligt ook een verband met LoveStock.
Lovestock is een herstelgerichte dagbesteding waar we uitgaan van het begrip duurzaamheid, Zo maken we dingen en bereiden maaltijden van weggegooide materialen.
Dit is meteen ook metafoor die de Herstel Angels beschrijft: wij leggen contact van hart tot hart met mensen die door de maatschappij als overbodig zijn bestempeld.
Andries Baart spreek van ‘sociaal overbodigen’.
LoveStock biedt een plaats voor hen en met de Herstel Angels brengen wij de situatie rond deze opgegeven mensen breed onder de aandacht.
En zij is ook de thuisbasis van de Herstel Angels waar wij bij elkaar kunnen komen.
Jack van der Kruijs
Mijn naam is Jack van der Kruijs.
Ik draag de Herstel Angels een warm hart toe: zij strijden voor een heel goede zaak.’ Ik ben dus graag ambassadeur
Iets over mijzelf:
In 1986 kreeg mijn moeder haar eerste psychose.
Als kind en later als (sociaal psychiatrisch) verpleegkundige, directeur en adviseur ben ik op zoek naar manieren om de zorg voor mensen met mentale ontregeling te verbeteren.
Daarbij ligt mijn primaire werkgebied binnen de GGZ én in het Sociaal Domein.
Vanuit deze ambitie ben ik vanaf 1 juli 2024 als directeur onderdeel van het team van GR PlusTeam.
Als manager/ directeur geef ik leiding aan veranderprocessen in GGZ en Sociaal Domein.
Als trainer verzorg ik trainingen m.b.t. toezicht en kwaliteitsmanagement in het Sociaal Domein,
Wet verplichte GGZ en geestelijke gezondheidszorg in transformatie.
Als auteur verzorg ik essays en blogs over actuele thema’s in het Sociaal Domein.
Als spreker verzorg ik lezingen en dialoogavonden.
Als toezichthouder/ bestuurder ondersteun in organisaties die bijdragen aan de vernieuwingsagenda van de GGZ,
zoals Stichting Stadskamer Doetinchem, MIND - Ypsilon en stichting T-Huis.
Jan Dijstelbloem
naam: Jan Dijstelbloem 83 jaar, oud directeur en eigenaar van Dupre groenprojekten, al heel veel jaren vrijwilliger bij div. verenigingen, stichtingen en activiteiten.
Wilbert Linders
Met overtuiging meld ik mij aan als ambassadeur van jullie waardevolle beweging.
Jullie inzet voor mensen die tussen wal en schip vallen, raakt precies waar ik zelf al
jaren voor sta: menselijke nabijheid, luisterend aanwezig zijn en opkomen voor wie
niet (meer) gehoord wordt.
Als militaire veteraan weet ik wat trauma en herstel betekenen. Ik verzorg
workshops over PTSS en zet me ieder jaar in voor eenzame veteranen – onder
andere met het organiseren van kerstpakketten.
Daarnaast ben ik actief als
fractievoorzitter en raadslid bij Mi Hellemonders, een lokale politieke partij die zich
inzet voor verbinding, inclusiviteit en sociale rechtvaardigheid.
Professioneel heb ik een brede achtergrond als trainer, gespreksleider en
procesbegeleider in het sociaal domein.
Mijn ervaring in filosofie, ethiek en
organisatieontwikkeling gebruik ik om menselijkheid terug te brengen in systemen
die dat soms uit het oog verliezen.
Maar bovenal ben ik mens, echtgenoot, vader van 9 kinderen en opa van 14
kleinkinderen – en geloof ik in de kracht van aandacht, ervaring en hoop.
Graag draag ik als ambassadeur bij aan het versterken van jullie missie.
Renske van den Heuvel
Ik ben Renske van den Heuvel.
Ik ben getrouwd en heb 2 zonen.
Zelf ben ik na mijn SPH studie uitgevallen en na mijn herstel ben ik me gaan inzetten als ervaringsdeskundige.
Ik werk sinds een aantal jaar als senior ervaringsdeskundige bij Pro Persona.
Ik ben geraakt door jullie gedachtengoed, omdat ik vind dat iedereen recht heeft op contact van mens tot mens vanuit het hart.
In mijn werk zie ik dagelijks dat ook mensen die in de hulpverlening terecht zijn gekomen hierom verlegen zitten, zich niet echt gezien, gehoord en gewaardeerd voelen om wie ze echt zijn.
Een luisterend oor en oprecht contact is wat hen steunt en sterkt en waarvan ik ervaren heb dat dat een behoefte is die vaak over het hoofd wordt gezien.
Naasten zijn vaak een vergeten groep merk ik steeds weer.
Ik zou me graag bi jullie aansluiten, mee jullie boodschap uitdragen en daar waar mogelijk me hiervoor actief inzetten.
Gezien mijn werk ben ik in mogelijkheden me actief inzetten, vermoedelijk te beperkt binnen de kerngroep, maar als ambassadeur zou ik graag mijn steentje bijdragen.
Marlie van de Berg
Een manier om de activiteiten van de Herstel Angels te ondersteunen is het ambassadeurschap. De Herstel Angels zijn meer dan betrokken bij de door vele vergeten andere mens. Zij strijden op hun manier en zetten zich in om de ggz te veranderen. De menselijke nabijheid, de warme hand, de knipoog, de arm op de schouder, meegaan, meelopen. Luisteren, er zijn. Zo waardevol en zo vaak onderschat.
De Herstel Angels kijken naar de horizon van hoop, betekenisgeving, met respect voor de talenten, wat kan ik, wat wil ik, wat heb ik, waar ga ik naartoe?
Na een werkzaam leven in de ggz en nu nog actief als trainer in de Yucel methode, volger van de SRH methode, aanhanger van the CARe Network, nu ook ambassadeur.
Ik wens de andere mens en de Herstel Angels vele mooie en waardevolle ontmoetingen.
Tanja Ruijsch
Tanja Ruijsch, Fontys Sociale Studies/GGzE
Sinds 2005 ben ik werkzaam binnen de psychiatrie. Ik heb gedurende de afgelopen twintig jaar een verandering gezien in hoe we omgaan met psychiatrische problematiek, maar vooral ook met de mensen daarachter. Ik ben meer en meer herstelgericht werken tegengekomen en moedig initiatieven zoals de Herstel Angels dan ook van harte aan! Hoe tof zou het zijn als we hierin een mooie samenwerking kunnen bereiken om daarmee zo veel mogelijk anderen te bereiken?
#teamHerstelAngels!
Arie Hordijk
Ik ben bijna aan het einde van mijn loopbaan, waarin ik veel ggz-agogen heb opgeleid, die ik naar mijn beste kunnen vertrouwd heb gemaakt met het concept herstel en herstelondersteunende zorg. Ik draag herstel en herstelondersteunening een zeer warm hart toe. Onlangs heb ik met een paar collega's de Stichting Zelfregiecentrum Ede opgericht, om in de gemeente Ede een (of meer) zelfregie-/herstelcentrum te starten. In de regio Ede heb ik een netwerkje van mensen die zich met herstel herstelondersteuning bezig houden, onder wie verschillende ervaringsdeskundigen.
Docent Medische kennis/Psychopathologie/GGZ; Christelijke Hogeschool Ede
Met vriendelijke groet,
Arie Hordijk
Jock Hartnagel
Ik ben Jock Hartnagel, en werk al bijna 40 jaar Ambulant als Sociaal
Psychiatrisch Verpleegkundige.
Ik heb de GGZ de afgelopen jaren zien veranderen, de menselijke maat
heeft vaak plaats gemaakt voor behandeldoelen,
meetbare resultaten en veel meer bureaucratie.
De macht van Zorgverzekeraars is steeds groter geworden. Het resultaat
is dat de meest kwetsbare mensen buiten de boot vallen.
Momenteel werk ik binnen een klein team, bemoeizorg voor mensen met
verslaving problematiek.
We kloppen bij de mensen aan en proberen iets voor ze te betekenen.
Vaak zijn het mensen die al veel hulpverlening ervaring hebben gehad, en
daarin teleurgesteld zijn.
Voor mij is contact het belangrijkste, verbinding zoeken. Ik ben een
enorme Muziekliefhebber, vaak geeft dat een opening en daarnaast ook
mijn eigen kwetsbare kanten laten zien.
Verder is Humor en relativerings vermogen voor mij een belangrijke
kracht.
Vriendelijke groeten, Jock
Theo van Dulmen
Herstellen doe je samen.
Ik ben Theo van Dulmen en ik werk sinds 1984 in het zorgonderwijs. Op mijn levenspad ben ik Dirk den Hollander vaak tegengekomen. Hij weet me telkens te inspireren tot nadenken. Deze keer ook, toen hij me vroeg om ambassadeur te worden voor de Herstel Angels.
Ik heb daar om de volgende redenen geen moment over getwijfeld.
Ten eerste omdat Dirk zich altijd inzet voor de kwetsbaren in de maatschappij.
Ten tweede omdat het bijzonder populair is om te denken dat jij de architect van je eigen leven bent.
Dat is niet helemaal correct. Tijdens je ‘levensreis’ kom je op onverwachte momenten voor onverwachte dilemma’s te staan. Het is dan bijzonder waardevol om mensen om je heen te hebben die zonder oordeel een stukje met je levensreis meelopen. Zonder vastgestelde doelen, maar uit het hart.
Daarna vervolgd ieder weer zijn of haar eigen weg.
Joey Tamminga
In het leven draait het om volwaardig mens te zijn. Als kind accepteer je alles. In mijn eerste deel van mijn leven wist ik te weinig van eigen regie houden en ik was te wantrouwig ingesteld. Steekwoorden waren dan 'buitengesloten zijn' en dat ik mij opsloot in mijn 'eigen wereldje''. In het tweede deel van mijn leven was ik vooral op zoek naar wie ik was of naar wie ik wilde zijn, maar ik vond het antwoord niet. Pas in mijn derde deel van het leven ontdek ik meer waar het omgaat.
In de westerse filosofie draait het om 'winnen' en 'verliezen' in de ooster filosofie draait het om 'rust in je zelf te vinden' en om 'loslaten'. In beide zienswijze kun je de term 'wat is belangrijk' zo uitleggen:
In het westen tel je alleen mee als je iets bereikt hebt en in het oosten is het niet belangrijk als het geen echte waarde heeft.
In mijn huidige leven draag ik de naam Joey, ben ik kwartiermaker voor de GGZ. Ik heb natuurlijk een herstelverhaal, maar ik vind dit moeilijk, aan de ene kant wil ik mijn lessen delen, maar aan de andere kant wil ik niet laten zien van '''hoe zielig ik wel niet ben geweest''. Wat ik miste in dat eerste deel van mijn leven is voor mij ook nog moeilijk onder woorden te brengen. Soms gaat het leven zo als het gaat.
Wel draag ik het project herstelangels een warm hart toe, ook omdat het in het verlengde ligt van wat ik wens en nog mis in onze kleine kikkerlandje. Als ambassadeur voor de stad Groningen hoop ik mij in te zetten voor dit waardevol project.
Niek Schraa
Ik ben ondertussen 6 jaar in herstel, en ben daar zo ver in geklommen dat ik mijn ervaringen en
ervaringskennis in ben gaan zetten als ervaringsdeskundige. Momenteel volg ik de opleiding nog,
aan de Fontys in Eindhoven.
Een flink deel van mijn ervaring komt uit een diepgaand gevoel van eenzaamheid en dat wens ik
niemand toe.
Wat de Herstel Angels doen is onmisbaar werk, naar mijn idee. Niemand verdient het vergeten te
worden en ik ben dan ook met trots ambassadeur voor dit mooie initiatief.
I see you
Vicky Bergman
Mijn weg naar herstel – Vicky Bergman, Herstel Angel
In 2013 veranderde mijn leven. Tot dat moment leefde ik in een wereld van schaamte, angst en stilte. Ik ben opgegroeid in armoede, maakte huiselijk geweld mee, overleefde georganiseerd misbruik en mensenhandel, en bracht tien jaar van mijn leven door in een sekte. Daar verloor ik mijn eigen wil en mijn stem. Alles draaide om overleven.
Toen ik uiteindelijk wist te vluchten, was ik mezelf volledig kwijt. Alles voelde verwarrend, alsof ik verdwaald was in een wereld die niet de mijne was. Tot één hulpverlener mij een simpele, maar levensveranderende vraag stelde: "Wat wil jij?"
Die vraag raakte iets diep vanbinnen. Het was alsof de tijd even stil stond. En toen kwamen de woorden – zacht maar vastberaden: Niet meer vluchten. Niet meer bang zijn. Leren wie ik zelf ben.
In datzelfde jaar schreef ik mijn boek: Doorbroken Taboes. Voor het eerst durfde ik mijn verhaal te vertellen. Het kwam in het licht, en zelfs in de krant. En iets bijzonders gebeurde: mensen begonnen spullen te brengen – kleding, huisraad – om anderen te helpen. Dat raakte me diep. Samen met mijn zus, mijn man en een andere ervaringsdeskundige richtte ik www.samen1gorinchem.nl op: een plek voor mensen met een rugzakje. Voor gezinnen die het moeilijk hebben, voor wie weinig heeft maar toch hoop nodig heeft. We geven kleding, huisraad, maar vooral: een luisterend oor en een plek waar je mag zijn wie je bent.
Mijn eigen herstelreis was allesbehalve makkelijk. Maar wat mij hielp, was creativiteit. Schrijven. Schilderen. Door mijn trauma’s letterlijk op het doek te zetten, gaf ik ze ruimte en begon ik stukje bij beetje mezelf terug te vinden. En vanaf dat moment wist ik: Ik wil er zijn voor anderen. Luisteren, ondersteunen, bemoedigen – zonder oordeel. Net zoals anderen dat ooit voor mij deden.
Ik wil mensen hoop geven, juist op de momenten dat het donker voelt. Je bent niet alleen – er is altijd iemand die naast je wil lopen.
Mij is het gelukt om ondanks alles een leven op te bouwen: huisje, boompje, beestje. Ik heb een fijn thuis, ik schilder nog altijd met liefde, wandel graag met onze honden en geniet van de rust en kracht van de natuur. Het leven is niet altijd makkelijk geweest, maar vandaag leef ik – echt.
Dit geluk, deze rust, deze liefde… dat wens ik iedereen toe. We hoeven het niet alleen te doen. Herstel begint met een stap – en iemand die met je meeloopt.
Zeven jaar geleden ontmoette ik Dirk den Hollander. Zijn missie bij Neiskoen raakte mij meteen; het voelde als thuiskomen. En toen Leonie mij onlangs vroeg of ik Herstel Angel wilde worden, voelde ik: dit klopt. Want ik weet hoe zwaar het kan zijn om te herstellen. En ik weet hoe belangrijk het is dat er iemand naast je loopt, al is het maar om te zeggen: “Het komt goed. Je bent niet alleen.”
Die persoon wil ik graag zijn. Een Angel voor wie nog in het donker leeft. Een lichtpuntje van hoop.
Bas van Poppel
Ik vind belangrijk te streven naar een wereld waarin iedereen gelijkwaardig meetelt.
Als mens ontmoet ik anderen liefst op dezelfde, onbevooroordeelde en dus gelijkwaardige basis.
Als professional en sociaal ondernemer draag ik graag bij aan empowerment via leren & ontwikkelen en middels opzetten of ondersteunen van projecten/programma’s waarbinnen - in verbinding met elkaar - mooie dingen (kunnen) gebeuren.
Mijn ervaringen met (de mensen van) Herstel Angels zijn heel positief en ik steun deze beweging dan ook van harte.
Jean Pierre Wilken
Ik ben Jean Pierre en hou me zowat heel mijn werkzame leven bezig met wat herstel betekent en hoe herstel bevorderd kan worden. Samen met Dirk ontwikkelde ik de benadering Steunend Relationeel Handelen. De kern hiervan hebben we samengevat in vier werkwoorden: verbinden, verstaan, verzekeren en versterken. Herstel kan beschouwd worden als een proces om verbindingen te her-stellen. Dit betreft zowel verbindingen in en met jezelf als verbindingen met de wereld om je heen, sociale banden en het invulling geven aan betekenisvolle sociale en maatschappelijke rollen. Door het herstellen van verbindingen ontstaat een nieuwe balans en dikwijls een hernieuwd levensperspectief. Om jezelf te verbinden is inzicht nodig in wat je overkomen is en wat je hieruit kan leren (‘verstaan’). Verbinden heeft ook betrekking op je kwetsbaarheid. De wonden die vaak aanleiding waren tot psychische problemen, of wonden die ontstaan zijn door niet passende hulpverlening, moeten goed verzorgd (verbonden) worden om te kunnen helen. Het kunnen ook kwetsbare plekken blijven waar je mee kan leven, maar wel moet zorgen voor voldoende bescherming (‘verzekeren’). Herstel is ook een proces van sterker worden, bijvoorbeeld door goed met jezelf en anderen te leren omgaan, en om te realiseren wat voor jou een zinvol bestaan inhoudt (‘versterken’).
Dezelfde 4 werkwoorden zijn van toepassing op mensen die herstelondersteuning bieden. Zij kunnen helpen bij het herstellen van verbindingen, bij het creëren van voldoende veiligheid en het steeds sterker worden.
Persoonlijk contact en het inzetten van eigen ervaring zijn daarbij belangrijke componenten. De herstelangels dragen dit uit. Zij bieden persoonlijk contact van hart tot hart en gebruiken ook hun eigen (ervarings)deskundigheid om een steuntje in de rug te bieden. Herstelangels verbinden zich me je, willen naar je luisteren en je begrijpen en bieden je een hoopvol houvast.
Vooral als je het niet meer ziet zitten, kan een engel op je schouder het verschil gaan maken. Daarom ondersteun ik dit initiatief van harte!
Roderick Jansen
Samen sta je sterker. Op deze foto zie je mij met een bevlogen ervaringsdeskundige — iemand die met zijn persoonlijke verhaal en kracht dagelijks bijdraagt aan herstel en perspectief voor anderen. Voor mij symboliseert dit de kern van herstelgericht werken.
Als manager Relatie, Ontwikkeling en Innovatie bij de RINO Groep én gezamenlijk hoofdopleider GGZ-agoog zet ik me in voor de versterking van samenwerking met ervaringsdeskundigen. Dat doe ik binnen uiteenlopende contexten zoals bemoeizorg, het SRH-model, Yucel, Stichting Positief Bekeken en zelfhulpgroepen. Ieder initiatief dat herstel ondersteunt, verdient aandacht.
Deze ontmoeting herinnert mij eraan waarom we dit werk doen. Omdat echte verandering begint bij verbinding. Samen maken we het verschil.
Bianca van Teeffelen-Kok
Door mijn werk heb ik veel mooie herstel verhalen gehoord. Compassie en Bewondering voor iedereen die andere helpen door ervaringen te delen. Zo waardevol.
Toon van Meel
Mijn naam is Toon van Meel, 65 jaar.
Van 1979 tot 2020 ben ik werkzaam geweest in de GGZ. Als verpleegkundige, Manager en de
laatste jaren terug naar de directe zorg als SPV. Ik ben altijd enthousiast geweest over
herstelgerichte zorg en heb veel energie gestoken in de implementatie van de methodiek in het
dagelijks werk, zowel klinisch als ambulant. In het verlengde daarvan heb ik mij ook steeds
fanatiek ingezet in het terugdringen van het gebruik van dwang en drang in de zorg. Nadat een
van mijn eigen kinderen GGZ behandeling nodig had ben ik mij meer en meer gaan inzetten voor
de rol van naastbetrokkenen en ben ik betrokken geweest bij de implementatie en training van
familie-ervaringswerkers, zowel in Nederland als het buitenland. In de loop der jaren ben ik steeds
meer gaan beseffen dat liefde voor je medemens de grondslag voor je werk moet zijn en dat ook
dan geldt dat wat je geeft je ook terug krijgt.
Najaar 2020, tijdens de “tweede golf”, kreeg ik corona, ik werd serieus ziek en bracht een paar
weken door in het ziekenhuis. Herstel duurde maanden en helaas kreeg ik verdere ernstige
problemen als gevolg van een ontregelt immuunsysteem. Meer ziekenhuisopnames volgden en
tot op de dag van vandaag ben ik nooit volledig beter geworden. Naast pogingen tot behandeling/
revalidatie viel mij vooral het accepteren van mijn veranderde situatie heel erg zwaar. Van fitte man
die ieder jaar 2 marathons liep naar een “oude man” die moeite had om een rondje rond het huis
te wandelen. In deze periode dacht ik vaak terug aan de mensen met en voor wie ik gewerkt had,
ik herkende de worsteling en het verlies van “je leven” zoals je dat gewend was. Ik kwam langs de
zijlijn te staan en sta daar voor mijn gevoel meestal nog.
Initiatieven als Herstel Angels zijn volgens mij letterlijk van levensbelang, ik steun ze van harte en
wens alle betrokkenen heel veel succes en sterkte toe
Simona Karbouniaris
Met overtuiging steun ik het initiatief van de Herstel Angels.
In een samenleving waarin steeds meer mensen tussen wal en schip vallen,
is het van onschatbare waarde dat er initiatieven zijn die zich inzetten van mens tot mens.
De Herstel Angels bieden nabijheid, erkenning en hoop—zonder oordeel,
zonder dwang, maar met compassie en vanuit gelijkwaardigheid.
Wat mij bijzonder aanspreekt, is de manier waarop de Herstel Angels radicaal kiezen voor een menselijke verbinding.
Zo herstellen zij niet alleen relaties die zijn verbroken door systeemfouten en institutioneel wantrouwen,
maar maken ook zichtbaar waar het wringt in onze samenleving en zorgstructuren.
Daarmee zijn zij niet alleen een baken van hoop,
maar ook een krachtige stem in het maatschappelijke debat over inclusie,
herstel en rechtvaardigheid.
Jan v Eijk
Mijn naam is Jan v Eijk, 64 jaar, vader van drie kinderen.
Mijn leven is niet altijd over rozen gegaan, waardoor ik in nogal wat problemen terecht ben gekomen zoals verslaving, detentie, financiële problemen, dakloosheid, psychische problematiek door ADHA/ADD in combinatie met een redelijk hoog iq.
Ik ben van mijn 12de tot mijn 56ste in verslaving geweest, en ben nu bijna 9 jaar clean, heb alles weer op een rij, mijn leven weer in balans en werk inmiddels als ervaringsdeskundige.
Toch heb ik ondanks mijn verslaving en alle aanvullende problemen ook toch nog wel leuke dingen kunnen doen.
Heb een aantal jaar gewerkt als jongerenwerker, ben valkenier geweest, en heb veel gezien van de wereld.
Reizen, werken met mensen, en werken met dieren zijn altijd een passie van mij geweest en ben daarom dankbaar dat ik ondanks al mijn levensproblemen deze passie heb kunnen volbrengen.
In mijn herstel ben ik via via met de herstelangels in contact gekomen, en vind dat deze mensen geweldig goed werk doen.
Hoop dat jullie hier nog jaren mee door kunnen gaan.
Leonie
Recovery rocks! Let's rock together
Ries Bergmans
Ries Bergmans 1967 noemt men ook wel een kunstenaar, liedjes, gedichten schrijven em abstract schilderen. Zijn grote passie is motorrijden, het gehele jaar, ook met de sneeuw.
Ries heeft een groot netwerk van familie, vrienden en kennissen. Zijn eerste werk, na MTS WTS, was monteur in de machinebouw. Dit deed hij 7 jaar, daarna reisde hij 3 jaar over de wereld. 9 maanden op zijn oude BMW door Europa, 6 maanden door India, 3 maanden midden Amerika en 3 maanden door het midden oosten. In Portugal liep Ries een kleine 1000 km, sliep in de bossen, leegstaande huizen, bij mensen thuis en op campings.
Hierna heeft Ries Bergmans 20 jaar een eigen bedrijf gehad in trainingen, coaching en Ayurvedische massage. Omgaan met agressie, Gestalttherapie en Veilig werken met vorkheftrucks waren zijn specialiteiten.
3 jaar huwelijk met een Mexicaanse, 7 jaar echtscheiding wegens fouten in de verblijfsvergunning door ambtenaren van de gemeente Tilburg en de IND. Een zwaar trauma was geboren. Ries heeft geen kinderen.
De laatste 5 jaar werkt hij met hart en ziel als kok op verschillende zorgboerderijen .
25 jaar Aikido en 15 jaar straatvechten maken Ries een Samurai
Marjet Zeegers
Mijn naam is Marjet Zeegers. Geboortejaar 1959, januari. Van 2012 tot 2022 was ik actief als initiatiefnemer en coördinator van Vitale Verbindingen. Een herstel-community “vanuit de haarvaten van de wijk”. Veel samengewerkt met ervaringsdeskundigen, ook al eerder bij IrisZorg. In mijn hele werkzame leven heb ik het vanzelfsprekend gevonden om te werken vanuit mijn hart en ook mijn eigen (levens-) ervaring in te zetten.
Toen ik 17 jaar oud was, ben ik in een kindertehuis gaan werken. Ik had mijn HAVO-diploma, werd afgewezen voor de HBO-opleiding Kinderverzorging en Opvoeding en vond het MBO na een maand of twee echt te saai. Toen ging ik maar meteen werken, in een kindertehuis. Dat leek me sowieso al het allerleukste werk. Het was ook een manier om weg te kunnen van huis. Mijn vader was dat jaar overleden. Thuis was er veel verdriet en ontreddering. Als oudste dochter in een gezin van zeven voelde ik niet dat ik kon waarmaken wat (ik dacht dat) er van me verwacht werd. Misschien heb ik in mijn werk en studie altijd wel gezocht naar het ontbrekende stuk.
Uiteindelijk heb ik op veel plekken gewerkt en geleerd. Mijn meest intensieve leerervaringen waren in de verslavingszorg, waar ik in een therapeutische gemeenschap werkte, projecten mocht opzetten en meewerkte aan beleidsontwikkeling. Ik verbaasde me altijd – ook in de jeugdzorg al – over de muren die er stonden – en nog staan – tussen de (zorg-)instellingen onderling, maar zeker ook tussen de wereld van professionals en het gewone leven in gezinnen, dorpen, wijken en steden. Het verwonderde mij omdat we toch allemaal als mens meerdere rollen hebben. Met Vitale Verbindingen heb ik een brug willen slaan. Voor een groot deel is dat ook gelukt, denk ik, maar ik nam in 2022 afscheid als coördinator en Vitale Verbindingen stopte twee jaar later, helaas. Ixta Noa nam de activiteiten over wat op zich fijn is, maar toch jammer dat Vitale Verbindingen er niet meer is.
Intussen ben ik in Arnhem nog steeds actief als wijkbewoner, als (meewerkend) bestuurslid bij Stichting Inloophuizen Arnhem, in diverse netwerken. Ik wil ook weer actief worden voor de Eigen Kracht Centrale en dus ook voor Herstelangels. Privé en werk zijn voor mij nooit strikt gescheiden geweest en zo ben ik nu ook bonus-oma van het kleinkind van een collega-ervaringsdeskundige die helaas overleden is. Zo af en toe dropt hier wel weer een puber of jongvolwassene binnen waarvoor we dan een periode opvang of pleeggezin zijn. Dat doe ik dan samen met Frank, mijn levenspartner sinds 1986.
Het zou mij een eer en genoegen zijn om als ambassadeur of wellicht op termijn als herstelangel actief te zijn.
Liesbeth de Vlieg
Het is voor mij een no brainer de Herstel Angels te steunen. Want zij doen mooie, bescheiden, impactvolle en belangrijke acties en interventies. Niet met voorbedachte rade of met een vast doel voor ogen, maar gewoon door er te zijn, hoop en perspectief te bieden en wellicht een eerste stapje naar eigen regie en herstel te bieden. En die eerste vonkjes, die zijn nu juist zo van belang als bijna alles lijkt te zijn vastgelopen. Daar ontstaat weer hoop en een vonkje kan per slot ook twee vonkjes en weer een vuurtje worden.
Herstel angels, oftewel, medemensen die zich vanuit hun eigen ervaringen inzetten voor een ander. Gewoon door er te zijn, te luisteren, te steunen, hoop te geven en niet te oordelen.
Ik probeer dat om me heen in het klein, de Herstel Angels slaan hun vleugels uit, ook naar de mensen voor wie steun en hoop niet of onvoldoende aanwezig zijn.
Daar zet ik me als ambassadeur natuurlijk graag voor in!
Zelf begon ik als ambulant hulpverlener in de GGZ, later werkte ik daarnaast ook als coach en docent herstelondersteunende zorg. Ik studeerde nog bestuurskunde omdat ik naast de inhoud ook graag vanuit beleid en management bij wilde dragen aan goede zorg. Inmiddels zet ik me als manager van een aantal herstelacademies binnen GGZ NHN op tactisch en strategisch niveau in voor ervaringsdeskundigheid, herstel, eigen regie, het bieden van hoop en perspectief en het tegen gaan van stigma. Waar ik een tactisch strategische weg zoek, gaan de Herstel Angels gewoon doen, actie. Dat is minstens zo hard nodig en dat ondersteun ik van harte.
De Angels knokken in de voorhoede, ik vervul graag de steunende rol in de achterhoede.
Liesbeth de Vlieg
Doortje Kal
Doortje Kal Ambassadeur Herstel Angels
Al een tijd geleden vroeg Leonie Kusenuh mij of ik ambassadeur van de herstelangels wilde worden. Dat wilde ik graag maar het kwam er niet van. Ik ben emeritus bijzonder lector kwartiermaken en ik ben er zeker voor om kwartier te maken – ruimte te maken - voor wat herstelangels doen: zonder oordeel troosten en luisteren naar mensen die zo vaak geen gehoor vinden in de samenleving en helaas ook niet in de zorg. Jullie wijzen in dit verband op het belang van de presentiebenadering.
Kwartiermakers zetten misschien nog iets centraler hoe je in de samenleving ruimte kan maken voor anderszijn, ruimte voor verschil. Voor de ‘buitengewone ander’ moet wel iets buiten het gewone gedaan worden en daarvan moeten we de samenleving met haar instellingen, bedrijven en instituties doordringen. Ik noem dat ook opschorting van de normaliteit.
Het begrip ‘strijdigheid’ van de Franse filosoof Lyotard is in dit verband van belang. Want het is niet altijd zo makkelijk te bemiddelen wat er met jou aan de hand is - hoe de normaliteit uitsluit. Daarom is jullie uitgangspunt ‘zonder oordeel luisteren’ zo essentieel.
Ervaringsdeskundige Denis Akkerman geeft eenvoudig, maar sterk weer waar het hier om gaat:
Wat is
en niet kan zijn
doet pijn.
Daarvoor de samenleving gevoelig maken hoort denk ik ook tot de doelstellingen van de herstelangels – voorbij de productiecijfers van de systeemwerelden. Ik wens jullie daarbij veel moed en inspiratie.
Doortje Kal
Ton van Heugten
Ton van Heugten heeft ruim 40 jaar in de klinische praktijk gewerkt en is inmiddels niet-praktiserend klinisch psycholoog-psychotherapeut. Vroeg in zijn loopbaan werkte hij ruim 10 jaar op een opname-afdeling van een grote ggz-instelling en leerde daar de acute psychiatrie goed kennen. Als behandelaar tussen psychiaters, als medebehandelaar in het team, werd hij beroepsmatig gesocialiseerd als een ‘soort psychiater’, terwijl hij tegelijkertijd de psychotherapie-opleiding deed. Hij leerde te kijken zoals een psychiater en tegelijk zoals een psycholoog.
Zelf beschouwt hij zich als een soort ‘tweetalige’: hij is psycholoog maar even vertrouwd met veel aspecten van de functie en rol van de psychiater. Vanuit deze achtergrond begon hij halverwege de tachtiger jaren al scholing te geven aan psychologen over psychopathologie. Dit tegelijk met scholing en supervisie aan psychologen over cognitieve gedragstherapie.
Naast het behandelaarswerk heeft hij vanaf begin jaren negentig zich beziggehouden met zorgvernieuwing. De eerste jaren betrof dit invoering in de instelling van casemanagement op een manier die toen al dicht aan het latere FACT en psychiatrische rehabilitatie grensde. Na 2000 ging dit geleidelijk over in implementatie in de instelling van herstelondersteunende zorg als doorontwikkeling van psychiatrische rehabilitatie.
Ook als extern adviseur was hij actief bij implementatie van herstelondersteunende zorg. De samenwerking hierbij met ervaringsdeskundigen was voor hem een bijzondere inspirerende ervaring.
De problematieken van cliënten waar hij mee werkte waren uiteindelijk erg divers. Van de mensen met psychosen, (bipolaire) stemmingsstoornissen, ernstige ontwikkelingsstoornissen, neurocognitieve stoornissen en ernstige persoonlijkheidsstoornissen, tot de cliëntengroepen van ambulante psychologenpraktijken, tot onder meer huilbaby’s.
De laatste (ruim) 10 jaar gaf hij, naast behandeling, veel groepsleertherapie en veel scholing aan psychologen over psychopathologie met betrekking tot de beschrijvende diagnose en DSM-classificatie.
Sjef Hertogs
Geboren en opgegroeid in de woonwagengemeenschap van Helmond, weet ik als geen ander hoe belangrijk het is om op te komen voor jezelf en voor anderen. Na 17 jaar in de industrieslagerij te hebben gewerkt, maakte ik de overstap naar het magazijn van een grote supermarktketen.
Als kaderlid van de vakbond FNV begeleidde ik collega’s in moeilijke tijden. Mijn drijfveer is om kansongelijkheid aan te pakken, want waar je vandaan komt, zou geen verschil mogen maken in de kansen die je krijgt.
Bij Samen 0492 zet ik mij in voor een Helmond waar iedereen meetelt en gelijkwaardigheid centraal staat. Samen maken we Helmond sterker.